Bezpieczeństwo inwestowania w funduszach jest na wysokim poziomie. Nie wspominając o tym, że sami decydujemy o bezpieczeństwie, wybierając konkretny fundusz inwestycyjny, a tym samym – fachowców, którzy zarządzają naszymi pieniędzmi. Na dobrą sprawę bezpieczeństwo pieniędzy w funduszu jest większe niż w banku. Dzieje się tak, ponieważ fundusz nie ma fizycznego dostępu do naszych pieniędzy. Bezpieczeństwo pieniędzy w funduszu gwarantuje ustawa o funduszach inwestycyjnych, o której wspominałem wcześniej. Read more

Doradca inwestycyjny. O tym podmiocie już wspominałem. Musi mieć oficjalną licencję, jest nadzorowany przez KNF. Przygotowuje decyzje o nabywaniu i zbywaniu akcji/obligacji/bonów skarbowych – w zależności od typu funduszu. TFI musi zatrudniać przynajmniej dwóch doradców.

Autor: Andrzej Banachowicz
fragment ebooka - Fundusze inwestycyjne

Agent transferowy. Jest to instytucja, która na zlecenie TFI zajmuje się prowadzeniem kont indywidualnych klientów funduszu inwestycyjnego oraz przelicza wpłaty klientów na liczbę jednostek uczestnictwa w funduszu, jak i odkupowanych jednostek na wypłacane inwestorowi pieniądze.

Autor: Andrzej Banachowicz
fragment ebooka - Fundusze inwestycyjne

Depozytariusz. Instytucja depozytariusza została stworzona w celu ochrony środków finansowych klientów funduszu. Przechowuje on aktywa inwestorów, a także kontroluje działalność funduszu w zakresie zgodności przeprowadzanych transakcji ze statutem funduszu oraz przepisami prawnymi. Depozytariuszami mogą być banki, które mają siedziby w Polsce oraz dysponują aktywami w wysokości minimum 100 mln złotych. Depozytariuszem może być także Krajowy Depozyt Papierów Wartościowych. Read more

Może tytuł rozdziału brzmi skomplikowanie, ale uwierz, że takim nie jest. Dywersyfikacja to inaczej różnicowanie (rodzajów funduszy w naszym portfelu inwestycyjnym). Bezpośrednio z dywersyfikacją związana jest krótka historyjka, która świetnie wyjaśnia jej ideę. Wyobraź sobie, że masz przenieść w koszyku/koszykach jajka przez krętą i wyboistą trasę. Możesz wybrać jeden wielki kosz lub kilka mniejszych. Jeśli coś się stanie i kosz upadnie, to w przypadku gdy wybrałeś jeden duży kosz, jajka się potłuką – jeżeli zaś wypadnie Ci jeden z kilku koszyków, w których umieściłeś jajka, to stracisz jedynie część z nich – większość pozostanie cała.

Tych kilka zdań opisuje ideę dywersyfikacji portfela inwestycyjnego. Istotą dywersyfikacji jest rozłożenie ryzyka inwestycyjnego. Jak tego użyć w praktyce? Chodzi o inwestowanie w kilku różnych rodzajach funduszy inwestycyjnych. Część kapitału możemy przeznaczyć na inwestowanie w obarczone dużym ryzykiem fundusze akcyjne, część na inwestowanie w obligacje, a część – w fundusze pieniężne. Nawet duże straty funduszu akcyjnego możemy w ten sposób odbić przez możliwe wzrosty innych rodzajów funduszu.

Read more

Zaletami funduszy hedgingowych niewątpliwie są:

  • duża odmienność i niezależność wyników funduszy hedgingowych od sytuacji np. na giełdzie;
  • duża różnorodność instrumentów finansowych, w które inwestuje fundusz typu hedge: akcje, waluty, kontrakty terminowe, opcje; dodatkowo mogą inwestować także na rynku towarowym – np. w ropę naftową, złoto, srebro, miedź, diamenty;
  • wykorzystywanie dźwigni finansowej umożliwiającej inwestowanie mniejszej części kapitału i generującej zyski tak, jakby była inwestowana większa kwota;
  • zarządzający funduszem często posiadają w nim własne oszczędności, co dodatkowo zwiększa ich motywację do pracy;
  • fundusze hedgingowe, podobnie jak klasyczne fundusze, pobierają opłatę za zarządzanie oraz opłatę od wyników na koniec danego okresu rozliczeniowego; działa to jak dodatkowa motywacja dla zarządzających.

Autor: Andrzej Banachowicz
fragment ebooka - Fundusze inwestycyjne

Fundusze hedgingowe (czyt. hedżingowe) są specyficznym rodzajem funduszy inwestycyjnych. Potrafią generować zyski nie tylko w czasie, kiedy giełdy rosną, ale także – kiedy spadają. Wyniki funduszy hedgingowych zazwyczaj nie pokrywają się z wynikami giełdy. Zwykle nie inwestują one w same akcje, ale w instrumenty pochodne akcji lub inne strategie oparte na automatycznych systemach inwestycyjnych, gdzie często komputer sam analizuje sytuację na rynku i podejmuje decyzje. Nie określają, jaką strategią będą inwestować, tylko stosują tzw. „multistrategie”. Nie określają się, że inwestują tylko w akcje np. spółek surowcowych czy tylko w obligacje. Mają szeroki horyzont działania. Szukają wszystkich możliwości, które dają duże szanse na pokaźny zwrot z inwestycji. W swoich portfelach mogą mieć zarówno akcje spółek, które zamierzają wejść na giełdę, jak i spółek, które już na giełdzie działają. Ponadto mogą inwestować w kontrakty terminowe, opcje na akcje, surowce czy nieruchomości.

Read more

Historia funduszy inwestycyjnych w Polsce była niewspółmiernie krótsza. W 1991 roku pojawiła się pierwsza formuła prawna regulująca ten rynek. Było to Prawo o publicznym obrocie papierami wartościowymi i funduszach powierniczych z 22 marca 1991 roku. Pierwszym funduszem powierniczym, powstałym w 1992 roku, był Pioneer, który aż do 1995 roku, prowadząc fundusz zrównoważony, był monopolistą na rynku. W 1995 roku do Pioneera dołączyła Korona Towarzystwo Funduszy Powierniczych, startując także, jak przed laty Pioneer, z funduszem zrównoważonym. Pioneer natomiast odpowiedział uruchomieniem funduszu akcyjnego oraz obligacyjnego. W 1996 roku Komisja Papierów Wartościowych udzieliła pozwolenia na powstanie kolejnych 7 funduszy powierniczych i 3 towarzystw. W sumie w 1996 roku istniało 11 funduszy powierniczych i 5 towarzystw oferujących te fundusze.

Read more

Prekursorem instytucji wspólnego inwestowania, które obecnie nazywamy towarzystwami funduszy inwestycyjnych, był szkocki księgowy Robert Fleming. W 1870 roku został wysłany do Ameryki w sprawach związanych z działalnością firmy, w której pracował. Po powrocie, wraz z przyjaciółmi, założył Szkocko-Amerykański Trust Inwestycyjny (Scoottish American Investment Trust). W kolejnych latach Fleming uczestniczył w tworzeniu innych, podobnych instytucji wspólnego inwestowania. Ideą założenia takiego trustu był fakt, iż bardzo niewiele osób było w stanie śledzić rynek na bieżąco. Taka instytucja umożliwiłaby większej liczbie ludzi dostęp do giełd i inwestowania na nich, bez potrzeby posiadania wiedzy o analizie technicznej i fundamentalnej oraz bez konieczności codziennego śledzenia informacji gospodarczych i ekonomicznych.

Read more

Fundusz inwestycyjny jest osobą prawną, z usług której – w celu pomnażania swojego kapitału – może korzystać każdy. Kapitałem klientów, którzy zainwestowali swoje oszczędności w fundusz, zarządzają specjaliści. Zadaniem tych osób, posiadających licencję doradcy inwestycyjnego, jest inwestowanie pieniędzy klientów, zgodnie ze strategią inwestycyjną danego funduszu, w taki sposób, aby osiągnąć jak największy zysk dla uczestnika funduszu – czyli klienta. Zwykle dla każdej firmy – czyli w tym przypadku dla towarzystwa funduszy inwestycyjnych (TFI) – pracuje wielu analityków finansowych oraz kilku zarządzających, którzy podejmują decyzje o przeprowadzeniu transakcji. W ramach każdego TFI oferowanych jest zwykle kilka rodzajów funduszy inwestycyjnych, takich jak: akcyjne, zrównoważone, obligacyjne, rynku pieniężnego i inne. Różne rodzaje funduszy scharakteryzuję dokładnie w oddzielnym rozdziale. Każdym funduszem zarządza zwykle inny specjalista – tylko czasami jest tak, że jeden zarządzający prowadzi dwa fundusze jednocześnie. W TFI od tych kilku osób – zarządzających oraz analityków – zależy, jakie papiery wartościowe stanowią aktywa funduszu i generują zyski dla klientów funduszu.

Read more

Next Page →